Staketsel 2.0 Belgenmonument Amersfoort

Het Belgenmonument in Amersfoort is het grootste monument van Nederland en toch bij vele zo onbekend.

‘’Wat is gebeurd, kunnen we niet meer veranderen. Het enige wat we kunnen doen is van het verleden leren en beseffen wat discriminatie en vervolging van onschuldige mensen betekent. Mijn is dat iedereen de plicht heeft vooroordelen te bestrijden.’’ Otto Frank 1970

Opvallend is de parallel in de wereldsituatie tussen toen en nu honderd jaar later. Toen moesten tienduizenden Belgen vluchten, militairen evenals burgers. Nu moeten tienduizenden Syriërs, Irakezen, Afghanen en Eritreërs vluchten uit hun land. Beide veroorzaakt door een oorlog.
De vluchtelingen krijgen niet de mogelijkheid bij te dragen aan het land waar ze verblijven, ze worden stilgezet, tot wij vanuit onze wijsheid een beslissing nemen over hun toekomst.
Bij al deze mensen leeft hoop, hoop op een beter situatie dan in hun eigen land, een veilige toekomst.

Nederland, het land zonder oorlog maar met vrijheid. Een land dat toekomstperspectief biedt.
Momenteel heerst er enorme onduidelijkheid voor vele vluchtelingen, we creëren onrust. Onrust voor onszelf maar vooral voor hen.
De acute stroom van mensen lijkt kleiner te worden maar zeker weten doen we het niet. De Belgen waren ook ineens genoodzaakt om te vluchten, niemand weet wat de dag van morgen brengen zal.

Het Belgenmonument is gemaakt als dankgeschenk voor de opvang door Nederland aan de Belgische burgers en soldaten, het monument is gemaakt door de Belgen zelf. Het doel hiervan? De verveling tegen gaan en doormiddel van werkverschaffing de ambachten bewaren. Het kon immers lang gaan duren, net als nu.

Waarom niet leren van het verleden? Was het zo gek om de vluchtelingen van die tijd aan het werk te houden zodat ze zich niet zouden gaan vervelen? Is het zo’n gek idee om de vluchtelingen van Amersfoort dit ontwerp te laten bouwen? Als dank voor de opvang die ze in Nederland krijgen maar ook als bijdrage aan Nederland. Het ontwerp gaat er komen en dit idee geeft het een extra dimensie. De vluchtelingen onderdeel maken van dit monument, van dit land. Op deze manier verbinden we het Belgenmonument met het nu en versterken we de betekenis.

De ontwerpvraag was complex door zijn openheid. Het realiseren van een ‘onder architectuur’ ontworpen ruimtelijk object (paviljoen, folly, land art), waarin het verhaal van de Belgische vluchtelingen en wellicht ook andere ontheemden verteld kan worden.
De vraag is breed en kan op vele manieren beantwoordt worden. Wanneer we duiken in het verleden van het monument dan zien we dat de originele gedachten en bedoeling qua symboliek in de daadwerkelijk uitvoer verzwakt zijn. Er zijn elementen toegevoegd aan het ontwerp en er is aan de Belgenlaan een nieuw soort voorkant gecreëerd terwijl dit in de basis eigenlijk de achterkant van het monument is.

Bij het beantwoorden van deze ontwerpvraag heb ik mij laten inspireren door de foto waarop Huib Hoste een staketsel heeft laten maken om de positie te bepalen van het monument. De vorm en verschijning hiervan spraken mij gelijk aan. Dit is de basis geweest van dit ontwerp.
Een staketsel als toevoeging op het monument. De structuur toont de achterkant van het monument en versterkt de entree naar het monument. Het is zo geplaatst dat het de heester beplanting, plein, monument en omgeving aan elkaar verbindt waardoor een nieuwe dimensie ontstaat. Het staketsel staat voor vrijheid een pad naar buiten een pad omhoog, een eigen weg. De structuur, kolommen en liggers maken een viertal ruimten met het doel betekenis te geven aan de situatie van het monument van toen en nu. Ze symboliseren niet alleen de problematiek van ontheemden maar geven ook ruimte en een plek om de bezoeker te informeren over het Belgenmonument.

Projectnaam

54-2

54

54-3



Reacties zijn gesloten.